Παιχνίδια σε οθόνες, τραπέζια και ό,τι υπάρχει ανάμεσα. Μαζί με τις ταινίες, τις σειρές και τη μουσική που δεν σταματάμε να συζητάμε.

ΜουσικήΛίστα

Τα καλύτερα soundtracks από video games όλων των εποχών

Από το Final Fantasy μέχρι το Hades: η μουσική από video games που ακούμε ξανά και ξανά, οι συνθέτες πίσω της και το κομμάτι για να ξεκινήσετε.

A vinyl record spinning on a record player
Photo: Unsplash

Κάποια μουσική την ακούς. Τη μουσική των video games τη ζεις. Ακούς το ίδιο κομμάτι για ώρες όσο εξερευνάς μια πίστα, παίζει από κάτω στις μεγαλύτερες νίκες και στις πιο άδοξες ήττες σου, και είκοσι χρόνια μετά δύο νότες αρκούν για να βρεθείς ξανά στο παιδικό σου δωμάτιο, μπροστά στην τηλεόραση.

Γι’ αυτό το να διαλέξεις τα καλύτερα soundtracks από video games είναι τόσο δύσκολο και τόσο προσωπικό. Αυτή είναι η δική μας λίστα: οι μουσικές που άλλαξαν το τι μπορεί να είναι η μουσική στα παιχνίδια, αυτές που ακόμα μας ανατριχιάζουν, κι αυτές που βάζουμε να παίζουν ακόμα κι όταν δεν παίζουμε τίποτα. Για καθεμία διαλέξαμε κι ένα κομμάτι για να ξεκινήσετε.

Στην περίπτωση του Nyx, όλα ξεκίνησαν με το Final Fantasy VII στο πρώτο PlayStation, τότε που ο μόνος τρόπος να κρατήσεις τη μουσική ήταν να βάλεις ένα κασετόφωνο μπροστά στο ηχείο της τηλεόρασης. Εκείνη η κασέτα με το «Aerith’s Theme», μαζί με μια φωνή στη μέση να φωνάζει «ελάτε, κρυώνει το φαγητό!», έζησε μέχρι πολύ μετά το 2000.

Final Fantasy VI (1994)

Συνθέτης: Nobuo Uematsu · Ξεκινήστε με: «Aria di Mezzo Carattere»

Τον Uematsu τον λένε συχνά τον John Williams των video games, και το Final Fantasy VI είναι το σημείο όπου έδειξε τι μπορεί να κάνει με ελάχιστα μέσα. Με το περιορισμένο τσιπ ήχου του Super Nintendo, έγραψε ολόκληρη όπερα μέσα στο παιχνίδι: μια σκηνή όπου μία από τις ηρωίδες παίρνει τη θέση της πρωταγωνίστριας στη σκηνή, με τους «στίχους» να εμφανίζονται σαν κείμενο ενώ η μουσική φουσκώνει. Είναι από τις πιο διάσημες σκηνές στην ιστορία των games και λειτουργεί ακόμα. Κάθε χαρακτήρας έχει και το δικό του θέμα, κάτι που δίνει πραγματικό συναισθηματικό βάρος σε έναν τεράστιο θίασο.

Ο Nobuo Uematsu με τον μαέστρο Arnie Roth σε συναυλία Distant Worlds
Ο Nobuo Uematsu (αριστερά) με τον μαέστρο Arnie Roth σε συναυλία Distant Worlds με μουσική από Final Fantasy, Σιάτλ, 2009. Φωτογραφία: Umofomia, CC BY-SA 3.0, μέσω Wikimedia Commons

Τιμητική αναφορά στο Final Fantasy VII και στο «One-Winged Angel», το θέμα με χορωδία και ορχήστρα για την τελική μάχη, που από τότε κάθε συνθέτης παιχνιδιών προσπαθεί να ξεπεράσει.

Chrono Trigger (1995)

Συνθέτης: Yasunori Mitsuda (με τους Nobuo Uematsu και Noriko Matsueda) · Ξεκινήστε με: «Corridors of Time»

Ο Mitsuda ήταν νεαρός ηχολήπτης στη Square και, όπως λέγεται, απείλησε να παραιτηθεί αν δεν τον άφηναν να γράψει μουσική. Του έδωσαν το Chrono Trigger. Δούλεψε τόσο που κατέληξε στο νοσοκομείο, και το αποτέλεσμα είναι ένα από τα πιο αγαπημένα soundtracks που φτιάχτηκαν ποτέ. Είναι παιχνίδι με ταξίδια στον χρόνο, και η μουσική πηδάει από εποχή σε εποχή εξίσου τολμηρά: κέλτικες μελωδίες, ατμοσφαιρικά κομμάτια που σε στοιχειώνουν, θριαμβευτικά εμβατήρια. Κάθε κομμάτι μένει στο μυαλό, κάτι που σχεδόν ποτέ δεν συμβαίνει.

The Legend of Zelda: Ocarina of Time (1998)

Συνθέτης: Koji Kondo · Ξεκινήστε με: «Song of Storms»

Ο Kondo έγραψε το θέμα του Super Mario Bros., ίσως την πιο αναγνωρίσιμη μουσική από video game που υπάρχει, οπότε θα έμπαινε σε κάθε λίστα έτσι κι αλλιώς. Το Ocarina of Time όμως είναι ξεχωριστό γιατί εδώ η μουσική είναι το ίδιο το gameplay. Μαθαίνετε μελωδίες στην οκαρίνα σας και τις παίζετε για να αλλάξετε τον καιρό, να μεταφερθείτε στον χάρτη και να ανοίξετε πόρτες, άρα τις θυμάστε όλες για πάντα. Το θέμα του Lost Woods, το Gerudo Valley και το Zelda’s Lullaby είναι επίσης εδώ.

Ο συνθέτης Koji Kondo στο συνέδριο GDC το 2007
Ο Koji Kondo στο GDC του 2007. Φωτογραφία: Vincent Diamante, CC BY-SA 2.0, μέσω Wikimedia Commons

Halo: Combat Evolved (2001)

Συνθέτες: Martin O’Donnell και Michael Salvatori · Ξεκινήστε με: «Halo» (το κεντρικό θέμα)

Να ξεκινάς ένα στρατιωτικό shooter επιστημονικής φαντασίας με μοναχούς που ψέλνουν ήταν περίεργη ιδέα. Ήταν και ιδιοφυής. Η χορωδία σε ύφος γρηγοριανού μέλους που ανοίγει το Halo δίνει σε όλο το παιχνίδι μια αίσθηση μυστηρίου και μεγέθους, και έγινε το σήμα κατατεθέν της σειράς. Όταν αργότερα μπαίνουν οι κιθάρες και τα τύμπανα, χτυπάει ακόμα πιο δυνατά.

Red Dead Redemption (2010)

Συνθέτες: Bill Elm και Woody Jackson · Ξεκινήστε με: «Far Away» του José González

Το μεγαλύτερο μέρος της μουσικής του Red Dead Redemption είναι σκοτεινό γουέστερν, χτισμένο πάνω σε κιθάρες, φυσαρμόνικα και κρουστά, και είναι εξαιρετικό. Η στιγμή όμως που θυμούνται όλοι είναι όταν περνάς για πρώτη φορά τα σύνορα με το Μεξικό και αρχίζει να παίζει το ήσυχο «Far Away» του José González. Χωρίς cutscene, χωρίς εξηγήσεις, μόνο εσύ, το άλογό σου και η μουσική. Ακόμα και σήμερα, από τις καλύτερες χρήσεις τραγουδιού σε παιχνίδι.

The Elder Scrolls V: Skyrim (2011)

Συνθέτης: Jeremy Soule · Ξεκινήστε με: «Dragonborn»

Το κεντρικό θέμα είναι μια βροντερή ανδρική χορωδία που τραγουδάει στη γλώσσα των δράκων, μια γλώσσα που επινόησε το παιχνίδι, και είναι καθαρό επικό φάντασι. Η πραγματική μαγεία όμως είναι η ήσυχη μουσική της εξερεύνησης: απαλά, περιπλανώμενα κομμάτια όπως το «Far Horizons» και το «Secunda», που κάνουν ένα χιονισμένο βουνό να μοιάζει μοναχικό και πανέμορφο. Πολλοί το βάζουν ακόμα για διάβασμα, και στην εξεταστική το καταλαβαίνεις.

Journey (2012)

Συνθέτης: Austin Wintory · Ξεκινήστε με: «Apotheosis»

Το Journey είναι ένα παιχνίδι δύο ωρών όπου περπατάς σε μια έρημο προς ένα βουνό, χωρίς ούτε μία λέξη. Όλη την κουβέντα την κάνει η μουσική, και την κάνει. Στηρίζεται σε ένα σόλο τσέλο που είστε εσείς, και μεγαλώνει και αλλάζει όσο πλησιάζετε στην κορυφή. Το Journey ήταν το πρώτο soundtrack από video game που προτάθηκε ποτέ για Grammy, και μόλις ακούσετε το φινάλε θα καταλάβετε γιατί.

Ο Austin Wintory μαζί με τη Συμφωνική Ορχήστρα του Λονδίνου
Ο Austin Wintory με τη Συμφωνική Ορχήστρα του Λονδίνου. Φωτογραφία: Simon Sorted, CC BY-SA 4.0, μέσω Wikimedia Commons
Αναπαραγωγή βίντεο

Παίζει από το YouTube. Τίποτα δεν φορτώνει από το YouTube μέχρι να πατήσεις αναπαραγωγή.

Journey: Apotheosis, σε εκτέλεση των As Noted (Austin Wintory)

Undertale (2015)

Συνθέτης: Toby Fox · Ξεκινήστε με: «Megalovania»

Ο Toby Fox έφτιαξε σχεδόν όλο το Undertale μόνος του, μαζί και τη μουσική, και το γέμισε με πιασάρικα θέματα με ήχο από παλιές κονσόλες που μπαινοβγαίνουν το ένα μέσα στο άλλο. Μελωδίες που ακούτε στην αρχή επιστρέφουν αργότερα αλλαγμένες και λένε την ιστορία μέσα από τη μουσική, για όποιον προσέχει. Και μετά υπάρχει το «Megalovania», ένα θέμα μάχης τόσο διάσημο που έγινε meme και κατέληξε μέχρι και στο Super Smash Bros.

NieR: Automata (2017)

Συνθέτες: Keiichi Okabe και MONACA · Ξεκινήστε με: «Weight of the World»

Η μουσική του NieR: Automata είναι λυπημένη, πανέμορφη και πολύ έξυπνη. Πολλά κομμάτια έχουν φωνητικά σε μια επινοημένη «γλώσσα του χάους», οπότε ακούγονται οικεία αλλά δεν μπορείτε να τα καταλάβετε. Τα περισσότερα υπάρχουν σε πολλές εκδοχές (ήσυχη, ορχηστρική, με πλήρη φωνητικά) και το παιχνίδι περνάει από τη μία στην άλλη όσο ανεβαίνει η ένταση. Το «Weight of the World», το τραγούδι του φινάλε, σε ισοπεδώνει συναισθηματικά.

Hollow Knight (2017)

Συνθέτης: Christopher Larkin · Ξεκινήστε με: «City of Tears»

Μικρή ομάδα, μικρός προϋπολογισμός και ένα soundtrack που ακούγεται σαν ορχήστρα δωματίου να παίζει σε υπόγειο καθεδρικό ναό. Η μουσική του Larkin ταιριάζει απόλυτα στο ερειπωμένο βασίλειο των εντόμων του Hollow Knight: μελαγχολικό πιάνο και έγχορδα στις περισσότερες περιοχές, φρενήρης και ηρωική στις μάχες με τα αφεντικά. Το «City of Tears», που παίζει σε μια πόλη όπου η βροχή δεν σταματάει ποτέ, είναι αυτό που ερωτεύονται όλοι.

Αναπαραγωγή βίντεο

Παίζει από το YouTube. Τίποτα δεν φορτώνει από το YouTube μέχρι να πατήσεις αναπαραγωγή.

City of Tears (Christopher Larkin)

DOOM (2016)

Συνθέτης: Mick Gordon · Ξεκινήστε με: «BFG Division»

Η πιο θορυβώδης θέση της λίστας, και την κέρδισε δίκαια. Ο Gordon έχτισε τη μουσική του DOOM από βαριά επεξεργασμένα synths και εννιάχορδες κιθάρες κουρδισμένες απίστευτα χαμηλά, και έφτιαξε κάτι σαν industrial metal που το παίζει μια μηχανή με απωθημένα. Σε κάνει να παίζεις πιο γρήγορα και πιο θυμωμένα, και αυτός ακριβώς είναι ο σκοπός. Για διάβασμα, όχι.

Hades (2020)

Συνθέτης: Darren Korb · Ξεκινήστε με: «In the Blood»

Ο καλύτερος τρόπος να περιγράψουμε τη μουσική του Hades είναι «μεσογειακό prog rock»: έγχορδα που θυμίζουν μπουζούκι, βαριές κιθάρες και περίεργοι ρυθμοί που ακούγονται ταυτόχρονα αρχαίοι και σύγχρονοι. Για εμάς που μεγαλώσαμε με τους μύθους, είναι ωραίο να ακούς τον Κάτω Κόσμο χωρίς τα κλισέ. Τα τραγούδια με την Ashley Barrett, ειδικά το «In the Blood», και το ντουέτο που ξεκλειδώνεται αργότερα στο παιχνίδι είναι οι κορυφαίες στιγμές. Το Hades είναι άλλωστε ψηλά και στη λίστα μας με τα καλύτερα video games με ελληνική μυθολογία.

Αναπαραγωγή βίντεο

Παίζει από το YouTube. Τίποτα δεν φορτώνει από το YouTube μέχρι να πατήσεις αναπαραγωγή.

Hades: In the Blood, με την Ashley Barrett (Supergiant Games)

Πού θα ακούσετε μουσική από video games

Τα περισσότερα από αυτά τα soundtracks υπάρχουν σε Spotify, Apple Music και YouTube σε επίσημες εκδόσεις, οπότε ποτέ δεν ήταν πιο εύκολο. Αν προτιμάτε κάτι να το πιάνετε στο χέρι, εταιρείες όπως η Laced Records και η iam8bit βγάζουν πανέμορφα βινύλια με μουσική από παιχνίδια. Κι αν θέλετε να τα ακούσετε ζωντανά, ορχήστρες σε όλη την Ευρώπη κάνουν πλέον περιοδείες με ολόκληρες συναυλίες μουσικής από games, οπότε αξίζει να κοιτάτε το πρόγραμμα των αιθουσών συναυλιών κοντά σας.

Ξεχάσαμε το δικό σας;

Σίγουρα. Μια τέτοια λίστα θα μπορούσε να έχει εκατό θέσεις, και δεν είπαμε τίποτα για την acid jazz του Persona 5, το Celeste, το Ori, το Mass Effect ή το Street Fighter II. Πείτε μας ποιο soundtrack θα βάζατε εσείς στην κορυφή.